اسيا الفصل التاسع والعاشر بقلم حنان عبد العزيز
الفصل التاسع
أسيا
فتحت عيونها پصدمه ودموع وهى تتأكد من ما تراه امامها الآن لترتعش اواصل جسدها بړعب وهى تراه ينظر اليها هو الآخر پصدمه من شباك سيارته المقابله أسيا
لينفذ الوقت ولا يستطيع فعل أى شئ فقد فتحت الاشاره وغادرت سياره أسيا بسرعه وهى مازالت على وضعها مصدومه والدموع عالقه بجفونها بينما هو نظر الى السياره بسرعه وسارب خلفها ليلحقها ولكنه علق بزحمه المرور وضاعت السياره من بين يديه ليزفر بضيق ويضرب مقبض السياره پغضب كنت لقيتها خلااص
ليزفر بضيق بس كويس انى عرفت انها فى اسكندريه واتاكدت الباقى مش مهم بس عربيه مين الى راكباها دى ومع مين!!! معقوله تكون!!!
هز راسه برفض وعصبيه شديده دى هتكون جنت على روحها لو فعلا الى فى دماغى طلع صح
بينما فى الجانب الآخر ظلت ثابته مكانها والصدمه مازالت حليفها هل رأته الآن هل عرف مكانها هل سيجدها وېهينها ويعذبها الآن لتهز رأسها بدموع ورفض بينما انهى ظافر المكالمه لينتبه الى حالتها باستغراب وقلق اسيا انتى كويسه مالك!
هزت راسه برفض ودموع بدأت تبكى بشده وجسدها يرتعش وينفض من الخۏف والړعب ليقترب منها ظافر بقلق وهو يمسك كتفها أسيا انتى فيكى اييه اهدى
لتنظر اليه بدموع وړعب انا خاېفه خاېفه جوى
ليعقد حاجبيه باستغراب ليظن انها تذكرت الحاډثه وبكت ليربط على كتفها بهدوؤ وحنان اهدى يا اسيا انا معاكى مفيش حاجه وحشه هتحصل مټخافيش انا جمبك مش هسيبك
لتنظر اليه بصمت ودموع ويده مازالت محتضنه يدها بأمان لتستمد منها القوه..........
ظلوا هكذا وهى تائهه فى عالم اخر بينما هو يمسك يديها بقوه وامان لتشعر بالراحة ولو قليلا حتى دخل بهم السائق الى الداخل بالسيارة ووقفت امام الباب الداخلى لتفوق وتنتبه الى يدها التى تحتويها يده ونظراته التى تلتهم تفاصيلها بكل قلق وحنان لتبعد يدها عن يده بسرعه وتوتر وتخرج من السياره بسرعه بيننا عو ابتسم على خجلها بحب لينزل من السياره ويلحقها الى الداخل...........
_اممم يعنى اكده تبجى المعادله بس الناتج هيبجا بالسالب مش اكده
ابتسم ايوه كده يا هنادى انتى طلعتى ذكيه وفهمتى من اول مره مع ان المساله دى طويله وصعبه
ابتسمت بخجل علشان بحب العلام بس
ترك القلم من يده ونظر اليها بفضول قوليلى يا هنادى اهلك فين وازاى بقيتى بتشتغلى هنا فى السرايا
تنهدت بحزن امى وابوى كانوا شغااين اهنى فى السرايا من زمان جوى من ايام ابو الحج جمدان ما كان عايش وجابونى اهنى معاهم الشغل وبجا بيتنا تمام لحد ما كان حدايا عشر سنين وابوى ماټ لما المړض صابه وامى ماټت بعده بعشيه بيوم من الزعل عليه بيجولولى ان امى كانت بتحب ابوى جوى وانهم اتجوزوا عن حب ولما جابونى كانوا عايزين يعلمونى احلى علام ويشوفنى مدرسه او دكتوره جد الدنيا
ثم اغرورقت عيونها بالدموع الحج حمدان كان طيب جالى اجعد مشتغلش وهيعلمنى مع الست أسيا بس مرضتش وااصل وجولت لازم اتعلم بعرج جبينى ومخليش حد يتقل بيا وااصل علشان اكده اشتغلت اهنى فى السرايا واتعلمت
نظر اليها بحزن طيب وانتى مدخلتيش ثانوي عام لييه
تنهدت بحزن علشان هياخد وجت منى كتير ومصاريف أكتر وكان لازم اشتغل حدى الدراسه فدخلت تجارى علشان اوفر وجت وكمان اضمن الكليه بعدها
ابتسم لها ومد يده ومسك يديها بحب انا فخور بيكى اوى يا هنادى انك عديتى كل دا لوحدك انتى شجاعه وجدعه اوى
نظرت اليه بخجل لتسحب يده من يدها بتوتر ووجهه احمر لتقول بمرح قليلا لتخفف الاجواء الحج حمدان دايما بيجولى اكده برده علشان اكده مش راضى يجوزنى لعبده
نظر اليها پغضب عبده مين
لتقول بعفويه الواد عبده صاحب محل البجاله الى حدانا اهنى اتجدملى للحج كتير بس انا لسه مكملتش علامى ولو اتجوزته مش هيخلينى اكمل كليتى علشان اكده رفضته
نظر اليها بغيظ ايوه ايوه ارفضى مش هنجوزك دلوقتى احنا كليتك ومستقبلك اهم
لتبتسم اليه بهدوؤ وتكمل دراستها بجانبه بينما هو يتابعها بشغف وحب....
كانت تجلس فى الجنينه مساء بعد خلود الجميع للنوم لتتنهد بحزن وهى تتابع القمر والسماء والنجوم وهى تغوص فى افكارها دلوجتى سليم بجا فى اسكندريه وشافنى كمان يعنى هيلاجينى فى اجرب وجت اعمل انا ايييه دلوجتى لو
