رواية غسان ونور الفصل الاول والثاني والثالث والرابع والخامس حصريه وجديده

من غسان بنسى انى راجل
ضحك الجميع على قاسم وخفة دمه
..
فى مكتب غسان
نورحضرتك أمرتني ان اقف يا فندم فى اي غلط منى انا عملته
غسان بعدم اهتمام ايوا
نور ممكن اعرف غلطي وانا اصلحه
غسان وهو بيقفل الاب توبوان كان مبيتصلحش
نور مفيش حاجه ملهاش حل فى الحياه
غسان وهو يتجه اليها مين قال الكلام دا
نور بتوترااا انا
غسان بتوهان وينظر الى شفتيهاانتى ايه
نور بتوترانا انا انا مش عرفه
غسان لم يسيطر علي مشاعره اكتر من هذا الحد وانقض على شفتيها بقبله كلها شغف واشتياق وحب وكل ما يحمل من المشاعر حتى داق طعم الډم بين شفتيه فتركها وثبت يده على خصرها
نور لو سمحت يا حضرت الرائد مينفعش كدت
غسان هو ايه اللى مينفعش يا نور
نور بتوترانك تلمسني بالطريقه دى
غسان بفقد السيطره نور امشى من قدامى حالا
نور بغباءامشى اروح فين
غسان بخبثلو مش عوزاني اغلط فى حاجه نندم عليها امشى
نور بدموع انتو ليه كدا ليه كل واحد بيطمع فى جسمى تعرف يا حضرت الرائد ان انا عمر ما فى حد لمسني ولا قرب منى اه انا قولتلك الكلام دا علشان حضرتك واخد عنى فكره مش حلوه انا متربيه وبنت ناس ايوا انا فعلا دخلت الشرطه علشان وافتكرت انها هتقر فى الكلام فسكتت
غسان مربع ايده علشان ايه
نور بنهيار مفيش اي اوامر تانى يا فندم
غسان طلع منديل من جيبه وقرب منها وبدء يمسح الډم اللى على بؤها
نور بۏجعاااااه
غسان بټوجعك
نور بكسوفلو سمحت ممكن حد يشوفنا
غسان بقفد السيطرهبرا بسرعه لو خاېفه على نفسك
نور خرجت بتشوش وۏجع فى قلبها لم تعرف سببه
غسان ايه اللي انا عملته دا معقول اكون بحبها لاء مستحيل اعترف لنفسى حتى بكدا معقول غسان الالفي يحب لاء والف لاء
قاسم ببتسامه لاء ليه يا صحبى اه احنا خلاص خارج الدوام
غسان تعالى يا صحبى
قاسم بتحب نور صح
غسانمش عارف بحبها ولا خاېف عليها يا قاسم جوايا حاجه بتقولى سيبها وبلاش تجرحها سبها دى لسه نقيه
قاسم وانت بتقول ايه
غسان انا والله معارف اذا كنت الرائد ولا الصاحب ولا الحبيب
قاسم يعنى لو نور استقالت هتزعل
غسان بحزناتمنى انها تمشى علشان ارتاح اتمنى تسبنى وبلاش تعذبنى
قاسم فى اجازه بعد المهمه صح دخلت رمضان كل سنه وانت طيب
غسان عادى صيام وصلاه وعباده بنسبالى مفيش لمه ولا حب
قاسم ونفين هانم رمنير بيه راحو فين يا خوايا
غسان امشى يلا احسن ماقوم ليك
قاسم انا رايح اجهز نفسى وبالمره اسيبك تفكر فى اللى فى بالى وغمز ومشى
..
فى غرفه نور
كانت تقف فى الشرفه وتركه شعرها الذى يصل طوله الى بعد فخديها يتمايل مع الهواء
نورمعقول اكون حبيته معقول اكون بدات احس بشعور الحب بس انا فين وهو فين دا غسان الالفي وانا بنت عاديه معنديش قصور ولا عربيات ذى ما عنده وكملت بسخريه يلا اهو بنحلم وخلاص وراحت قدام المريه 
نور حطت ايدها عليها بۏجعاااه واحد قليل الأدب ازاىوراحت على سررها ونامت ولكن لم يطرف النوم عيناها
.
فى جناح غسان الفخم
غسان بيفتكر تنهد وقالمعقول تكونى بتمثلى يا ياحضرت الملازم وتذكر وهو ازاى مقدرتش امسك نفسى واسيطر على نفسى ازاى وذهب الى سريره ولكن ايضا لم يطرف النوم جفونه
..
اما فى القاهره فى منزل نور
كانت تقف سکينه على سجاده الصلاه تصلى وتدعي كل يوم لبناتها ولنور
سکينه يارب انا مليش غرها فى الدنيا وقف ولاد الحلال معاها واحميها يا رب وشعرت بفرحه غريبه داخل قلبها لم تشعر بها من قبل ضمت سجادة الصلاه وذهبت فى نوم عميق
.
فى غرفة نسمه