رواية المتمرده ج2 الفصل التاسع عشر والعشرين بقلم الكاتبه وعد يحي حصريه وجديده

عايش....لا لا لا
فاتنطيب بقه انا عوزه اقلك حاجه انت ظلمتني و ظلمت بنات كتير زمان و ربنا انتقم منك و خد ملك و دوقتي انت بتظلمني و ربنا هياخد روح او حاجه بتحبها
ادهم بزعيق و دموعخد خلاص ارتاحي خد ابني من وحده حبيتها اكتر من ملك شخصيا!
فاتن بسخريهاحسن!
قام بكل ضيقه و غيظه و انهال عليها ضړب و مهتمش انها مجرد وحده و ضعيفه بالنسباله
و فجأه الباب اتفتح و دخلت وداد و احمد
احمد مسكه و وداد خدت فاتن و اعدت تطبطب عليها و منظرها صعب عليها
احمدايه يا ادهم انت اټجننت
ادهم بيحاول يفلت و يروح يكمل عليها
ادهم بزعيقبقه كده بتشمتي فياو في ابني طب انا ھقتلك ابنك بقه يا فاتن!
وداد سابت فاتن و قربت من ادهم و زقته و خرجت برا الاوضه
وداد بزعيقبطل جنان بقه في ايه مش قلت انها خداعه و...
ادهملااااااااا انا الي زباله و مش عارف اروحلها بأي وش اعتذر و لا اعمل ايه
وداد بزعيقبس بقه يا ادهم انت كبرت ع جو المراهقه و الحب ده ادي وحده من الاخر متنفعلكش فقيره و مش مستوانا و غبيه في تصرفتها و مش ليك و بعدين هتقتل ابنكمهو ابنك برده و من الاخر روح وحده الحمد لله اننا خلصنا منها
ملحقتش تكمل جملتها عشان تلاقي ألم نازل علي خدها من ادهم و لاول مره تتضرب من ادهم اول مره تتضرب اصلا
احمدلا ده انت اټجننت رسمي بقه يلا يا وداد نخش اوضتنا
فاتن خرجتوداد خديني بعيد اي اوضه
ادهم دخل يعد جوا لوحده و قفل علي نفسه زمان لما كان بيجيله الحاله دي و يشتاق لملك كان يجري يفتح الدولاب و يعد بين ذكريتها لكن روح جت و مشيت من غير ذكريات ماديه او صوره حتي كل الي متبقي مواقف و ضحك و ده بيوجعه اكتر حط ايده في جيبه و طلع اغلي حاجه عليه الدبله الي روح جبتهاله بنفسها...
روح مسكت الدبله الي ادهم ادهلها تاني يوم جواز و دمعت عيونها للحظه...
و فجأه ضړب ع دماغهاخخخخخخخخخخخخ
روحايه
ادهمازاي نسيت كان المفروض ادهالك اول ما كتبنا الكتاب ثواني
قام فتح الدولاب و طلع علبه قطيفه حمره
ادهمدي دبله البسيها عشان الكل يعرف انك بتاعتي يا رورو
روح مسكه الدبله و بضمھا لصدرهافعلا بقيت بتاعتك و مسجونه فيك....انت عملت ايه فيا
كانت عرفه و مدركه انها مش هتعرف تعيش ابدا طول ما كل كلمه حلوه قالوها لسه جواها
كانت عرفه انها مش هتعرف تعيش طول ما هيه لسه حسه بمكان ابنها الي ماټ في بطنها
كانت عرفه و مدركه انها مش هتعرف تعيش طول ما هيه فكره اللحظه الي قالها ثقي فيا و قالتلو انا واثقه فيك
كانت عرفه انها مش هتعرف تعيش طول ما هي فكره انو فضل الفلوس عنها مرتين و هو اكتر حد هيه عشقته
كانت عرفه انها مش هتعرف تعيش طول ما لسه في بالها صورته و شكل وشه و شراره عيونه و هو بيعيرها بمۏت ابنها
كانت عرفه انها مش هتعرف تعيش طول ما هيه فكره و اكتر حد حبته و عاشت جواه و فيه مفكرش يسمعها
كانت عرفه انها مش هتعرف تعيش طول ما هيه فكره الألم الي ضربهله من غير ما ايده ترتعش او تطرف رموشه
ازاي هانت عليه اوي كده
و اخيرا كانت متأكده انها مش هتعرف تعيش و جواها سؤال بياكل في عقلها ليل و نهار مهمه ضحكت و اتكلمت و اتشغلت هيفضل