اعشق تمردك ولكن

بص ليهم بصت شك وقال سلام 
ومشى ادم وسيف وعبد الرحمن وإيمان راحو على الشقه علشان يتجوزه الجواز المزيف 
.....................................................
عند مراد وتالين خلصو شغل المطبخ والاتنين اترمه على الكنبه 
مراد _ يااختتتتتتتتى على ضهرى انا كان مالى ومال شغل البيت انا 
تالين _ ياسلام يااخويه مش انت اللى بوظت الدنيا 
مراد _ ما هو علشان مين علشان سيدك تاكلى 
تالين _ كان ممكن تطلبها من اى محل وخلاص 
مراد _ تصدقى انك واطيه وميطمرش فيكى حاجه واقف من فجر ربنا علشان اعملك حاجه تبسطك وفى الاخر تقولى كنت هاتها جاهزه
تالين _ خلاص متزعلش هى الصراحه كانت احلى من الجاهزه والله 
مراد_ ايوه كده اتعدلى 
تالين _ هههههههههههههههههه بس كان شكلك مسخره وانت شغال فى المطبخ 
مراد _ على ايديك اتقل قيمتى بقى انا الرائد مراد احمد عزمى يبقى ده منظره ده مش بعيد لو حد شافنى كده يخلونى ساعى البوفيه 
تالين _ هههههههه والله مضربتكش على ايدك وقلتلك اعملى حاجه انت اللى من نفسك عملت 
مراد _ خلينى انا احسن منك فكره الاكل اللى كان كله شطه 
تالين _ هههههه اه ده انت كان شكلك يفطس من الضحك 
مراد _ وحياة امك خفه هه
تالين _ ههههههههه ولا لما وقعت فى الحمام ههههههه مسخره 
الصراحه كنت فرحانه فيك كنت غيظنى اوى 
مراد _ يابت امال كنتى هتموتى عليا ليه لما الحساسيه ظهرت عليا 
تالين _ وافتكرت اللى حصل ساعتها ووشها احمر 
مراد _ عرف اللى جه فى دماغ تالين وقال ده انتى كنتى خاېفه عليا خوف 
وقرب منها لسه هيبوسها 
تالين _ مراد احنا اتفقنا على ايه 
مراد _ احم انا اسف وبعد عن تالين وقال لنفسه ده الاتفاق ده هيجى على دماغى انا 
.....................................................
عند مصطفى ونسمه 
وصل مصطفى عند بيت نسمه وفتح الباب جرى عليه عدى وقال 
عدى _ بابا بابا واحشتنى اووووى 
مصطفى _ وانت كمان ياحبيبى بس خش اوضك علشان عايز اكلم ماما فى موضوع 
عدى _ حاضر يابابا ودخل عدى اوضه فى نفس الوقت جت نسمه من المطبخ 
نسمه _ انت جيت ياحبيبى وراحت علشان تحضنه 
مصطفى _ مسكها من شعرها وضربها بالقلم وقال اه يا واطيه يا خاينه 
نسمه_ اه فى ايه يامصطفى انا عملت ايه 
مصطفى _ انطقى عدى يبقى ابن مين 
نسمه _ بكدب ا ا.ابنك انت اه يامصطفى 
مصطفى _ ضربها قلم تانى وقال كدابه انا مبخلفش واستحاله انى اخلف انطقى ابن مين 
نسمه _ مقدرش اقول اه ابعد عنى 
مصطفى _ خنقها وقال لو مقولتيش هطلع روحك فى ايديه انطقى 
نسمه _ ھموت مش قادره اه 
مصطفى _ خف ايديه شويه وزقها وقال قسمآ عظمآ لو مقولتيش الحقيقه دلوقتى لكون مطلع روحك ورميكى على اى كوم زباله لكلاب تنهش لحمك 
نسمه _ هقولك ي ي.يبقى ابن اياد محمود عزمى 
مصطفى _ پصدمه ايه ابن اخو احمد جوز اختى ازاى 
نسمه _ ا ا.اه ك ك.كنت طالعه بعثه من الكليه بتاعتى فى امريكا واتعرفت على اياد هناك حبنا بعض وهو كان متجوز ومعاه بنت وولد وكنا بنتقابل مع بعض فى شقه وفى يوم قلتلو انا حامل قالى لو مراته عرفت هتاخد منه العيال وهتبعد عنه وطلب منى انزله انا خفت انزله واعتذرت من البعثه ونزلت تانى اسكندريه وقرارت هاعيش لابنى وبس وقدمت فى شغل وكانت شركتك واتقبلت واشتغلت سكرتيره عندك وانت طلبت ايدى وكنت لسه حامل فى شهرين وعلشان كده وفقت بسرعه ومفكرتش وتم الجواز خلال اسبوع 
مصطفى _ ازاى وانتى كنتى بنت بنوت 
نسمه _ انت لو تفتكر الغشاء عندى من النوع المطاطى ولما روحنا لدكتوره وانا حامل علشان اتابع قالت مش هيتفتح الا فى حالتين يا بعمليه يا ساعة الولاده 
مصطفى _ اه صح علشان كده انتى مبنش عليكى ان انا مش اول راجل فى حياتك 
نسمه _ ايوه وكمان لو تفتكر انا ولد عدى على الشهر الكام 
مصطفى _ مولد فى السابع 
نسمه _ لا هو مولد فى التاسع بس انا قولت كده علشان متكتشفش ان هو مش ابنك
مصطفى _ وانا ايه يثبت ليه صدق كلامك 
نسمه _ اخته 
مصطفى _ ازاى 
نسمه _ انا عرفت ان اخته هنا ممكن تعمل ليهم تحليل DNA
وده يثبت حقيقة كلامى 
مصطفى _ انتى طالق يانسمه بالتلاته وتخدى هدومك ومشفش وشك هنا تانى والولد اهله هما المسؤالين عنه الصبح هخده ليهم وهما يتأكدوه براحتهم 
نسمه _ لالالا والنبى يا مصطفى ادينى ابنى ومش هتشوف وشى هنا تانى 
مصطفى _ انتى مفكره نفسك ذكيه علشان مكتوب على اسمى وتقدرى تخدى الورث كله ليكى ده بعدك انا هخلى الولد معايه للصبح ولما يتأكده من اثبات الولد ليهم يبقى يتسمه على اسمهم 
نسمه _ لالا انا عايزه ابنى 
مصطفى _ مسكها من ايديها وفتح باب الشقه ورمها قدام الباب وقال الزباله ملهاش مكان فى شقتى وقفل الباب فى وشها 
نسمه _ قعدة تخبط على الباب علشان مصطفى يفتحلها بس مفيش فايده قالت 
ماشى يامصطفى هتشوف لومكنتش انتقم منك مبقاش انا ونزلت تشوف مكان تقعد فيه 
.....................................................
بقلمى دودو محمد
انا بشكركم اوى على تعلقاتكم بس بتمنا فى التعليق تقوله توقعتكم فى الروايه وتشاركونى رايكم بلاش تم ولا م دى والنبى بحبكم اووووووى 
اعشق تمردك ولكن
الفصل الثامن عشر
عند إيمان وعبدالرحمن 
وصله الشقه ودخلت إيمان مع عبد الرحمن وهى خاېفه 
عبدالرحمن _ نورت الشقه ياعروسه 
إيمان _ ش ش.شكرآ
عبدالرحمن _ لا فكى كده ده الليله ليلتك ياعروسه 
إيمان _ بس انا خاېفه بلاش اللى هيحصل دلوقتى ده ويلا بينا احسن نمشى 
عبدالرحمن _ مسكها من ايديها وقعدها على كنبه وقعد جمبها وقال انتى خاېفه منى طب فى واحده تخاف من جوزها 
إيمان _ ا ا.انا اصلا مش متأكده ان كان ده جواز ولا لا 
عبدالرحمن _ لا ياحبيبتى جواز طبعآ وفى ناس كتير بيلجأه ليه بسبب ظروفهم الماديه 
إيمان _ علشان خاطرى ياعبده بلاش وانا بحبك وهستناك العمر كله بس يكون فى النور مش فى الضلمه 
عبدالرحمن _ بعصبيه ما خلاص بقى قولنا انتى مراتى وهاخد حقى الشرعى منك ودلوقتى وانقض على إيمان وقطع هدومها واخد منها اعز ما تملك بدون رحمه ولا شفقه منه على بنت عمه 
إيمان _ قعدة تصرخ وتطلب منه يبعد عنها واترجت فى كتير لكن لا حياة لمن تنادى وكان خسړت كل حاجه شرفها وحبها وثقة اهلها فيها 
عبدالرحمن _ بعد ماخلص قام قعد على الكنبه وضحك وقال مبروك ياعروسه 
إيمان _ بدموع ليه عملت فيه كده ليه 
عبدالرحمن _ انتى هتستعبطى ماانتى جايه معايه وعارفه ان هيحصل كده
إيمان _ بس انا اترجيت فيك كتير انك تبعد عنى وتسبنى امشى بشرفى هقول ايه دلوقتى لبابا ولماما لو عرفه 
عبدالرحمن _ بقولك ايه مش هنبدأها غم من اولها انا مش عايز النفسين اللى واخدهم يروحه من دماغى خشى كده اعمل لينا اكله حلوه ده الواحد لسه طالع من شقا خلى الواحد يرم عطمه 
إيمان _ بدموع انت ايه مش حاسس بالوارطه اللى وقعت فيها انت اكيد مش بنأدم انا مش عارفه مكنتش شايفه الوش ده ليه 
عبدالرحمن _ نعم ياأختى مش انتى اللى كنتى هتموتى عليه وانا