ورده بلا حياه الفصل الثاني والثلاثون

على الجهاز وطلعت رقم الاوضه وقالت آوضه 310 تانى دور تالت أوضه على إيديك الشمال 
هاجر شكرآ وطلعت تجرى وصلت للاوضه ودخلت وكانت فاطمه قعده بتقراه فى المصحف ومروان قاعد على الكرسى اللى جمب السرير ومازن نايم على الجنبه 
هاجر وهى بټعيط إيمان عامله أيه دلوقتى 
فاطمه صدقت وقفلة المصحف وقالت زى ماهى عايشه على المهدأت 
هاجر ومعرفش مين اللى عمل كده 
فاطمه لا لسه بيحقق فى القضيه 
هاجر قعدة على السرير ومسكت ايد إيمان وقعدة تطبط عليها حست بأنتفاضت إيمان 
هاجر حتى وهى واخده مهدآ بتشوف المنظر قدامها بتتنفض وهى نايمه 
فاطمه مش سهل عليها يابنتى المنظر انا مستحملتش ابص عليه وهى كانت فى شقه واوضه واحده 
هاجر والله ياطنط كان قلبها حاسس وانا اللى اتريقت عليها وكانت طول الليل بتشوف كوابيس 
فاطمه منه لله اللى عمل كده 
إيمان كانت نايمه وشافت مراد مالك مش بترد عليه ليه 
بتبص لاقت مراد واقع قدامها وفى ضهره سکينه والدم نازل منها 
عاعاعاعاعا قامت تصوت الكل أتفزع من صواتها 
هاجر أهدى ياإيمان مفيش حاجه 
إيمان أبعد عنى انتم عايزين تموتونى 
فاطمه يابنتى أحنا آهلك اللى بنحبك 
إيمان عاعاعاعاعا ألحقونى عايزين يموتونى 
مروان نزل يجرى بس وهو نازل كانت جاسمين طالعه تجرى على صوت صويت إيمان
جاسمين وهى بتتكلم بتعالى هى صحيت 
مروان لوسمحتى ملكيش دعوه بأختى وانا رايح أجيب دكتور تانى 
جاسمين سابته وراحت على أوضة إيمان وقالت ياجماعه مش هينفع كده العدد كتير على الاوضه يستحسن واحد بس اللى يقعد معاها والباقى يستنا بره 
فاطمه حاضر اللى فى مصلحتها هنعمله بس والنبى شوفيها 
جاسمين ششششش ياإيمان متخفيش مفيش حاجه أنتى هنافى آمان 
إيمان أبعدى عنى أنتى عايزه تموتينى 
جاسمين أنا أهو بعيده ومش هقرب بس ممكن تهدى 
إيمان أنكمشت على نفسها كلكم عايزين تموتونى 
جاسمين إيمان انتى سمعانى 
إيمان وهى عمال تكرر فى الكلام كلكم عايزين تموتونى أبعد عنى محدش يموتنى كلكم عايزين تموتونى 
جاسمين ياجماعه الحاله بتدهور وعايز تنتقل للمصحه حالا 
تضيع الوقت مش فى صالحنا 
ممكن ټأذى نفسها وممكن تأذيكم آنتم كمان لأن هى بتتصرف بالا وعى يعنى وهى مش فى وعيها 
فاطمه يعنى أيه يادكتوره 
جاسمين يعنى هى خطړ على نفسها وخطړ عليكم آنتم كمان 
هاجر ربنا يشفى عنك يارب 
جاسمين مين كان أقرب شخص ليها وبتحس معاه بآمان 
فاطمه آخواها مروان هى بتحبوه وكانت بتحب تسمع كلامه علطول 
جاسمين أوكى احنا هنحتاجه الفتره الجايه يحاول معاها لحد ماتطمن ليه وترجع تثق فيه تانى وده هيسعدها انها تستحيب للعلاج 
فاطمه ماشى انشالله يبات معاها 
جاسمين لالا احنا بس هنحتاجه ساعه فى اليوم وحبه حبه هنطول فى الوقت وعن آذنكم هجهز الاسعاف علشان تنقلها المصحه وأديتها أبره مهدآه علشان لما ينقلوها تكون نايمه
عند مروان كان بيدور على مدير المستشفى وسأل الاستقبال وقاله على المكتب راح وخبط على الباب أذن ليه بدخول 
مروان السلام عليكم 
المدير وعليكم السلام خير 
مروان أنا أخو إيمان الحاله اللى جاى مع چريمة القتل 
المدير أهلا بيك أمر 
مروان حضرتك الحاله بتاعة أختى صعبه وانتم مدين لتلميذه مبتدأ تمسكها 
المدير بس الدكتوره جاسمين من أكفأء الداكاتره هنا علشان كده سلمناها حالة أختك 
مروان بس هى شكلها متعرفش حاجه دى عايزه تدخل أختى مستشفى المجانين على شوية أنهيار عصبى 
المدير لا المصحه مش للمجانين المصحه للحالات اللى زى أختك أنهيار عصبى او حالات الاكتئاب 
مروان أيوه حضرتك هى لسه قايله الكلام ده بس آنا خاېف لتسوء حالتها اكتر 
بقلمى دودو محمد
ورده بلا حياه
الفصل الثامن والثلاثون
عند مروان كان عند المدير علشان يقنعه يغير جاسمين لعلاج أخته 
المدير الدكتوره جاسمين رغم صغر سنها بس متفوقه جدآ فى شغلها على أساتذه أكبر منها فى السن وآحنا علشان عارفين صعوبة الموقف والحاله اللى المريضه فيها رشحنها لكفأتها فى العمل وانا بقولك متخفش على ضمنتى 
مروان انا كل اللى عايزه أختى تخف وترجع زى الاول 
المدير أنشالله ربنا يشفي عنها بس أسمع كلام الدكتوره جاسمين وهى هتسعدها تبقى أحسن من الاول 
مروان شكرآ اوى ليكى واسف ان كنت عطلت وقت حضرتك 
المدير العفو ومكتبى مفتوح ليك فى أى وقت وربنا يقوم أختك بالسلامه 
مروان السلام عليكم وقام مشى وراح الاوضه بتاعة أخته وكان فى الوقت ده بينقولها بتوع الاسعاف على النقاله وشالوها وحطوها فى عربية الاسعاف ونقالوها فى المصحه ودخلت الاوضه 
جاسمين ياريت ياجماعه الكل يمشى لان ممنوع حد يقعد معاها هنا والزياره الفتره دى هتبقى ممنوعه الا شخص واحد بس اللى حيزرها أخوها اللى مقرب ليها كل يوم ساعه وده كله لمصلحة المريضه 
فاطمه طب أبص عليها وامشى 
جاسمين والله ياحاجه ممنوع واول ماينفع الزياره هبلغكم علطول ودلوقتى أتفضلو امشو
الكل مشى من المصحه وإيمان بقت وحيده فى المكان ده 
عند أحمد كان لسه قاعد فى العربيه ومش عايز يروح البيت شغل العربيه وراح على الفيلا عند عمرو 
عمرو روحت فين كده ومختفى من أمبارح ومجيتش الشركه وسألت عليك فى البيت محدش عارف عنك حاجه 
أحمد انا تعبان ومصدع ومش عايز أسمع ولا كلمه وأحده بس عايز أنام 
عمرو وايه أخرت اللى بتعمله ده 
أحمد لو هتكلم كتير هروح أنام فى العربيه 
عمرو وهو زعلان على حال صاحبه ماشى ياأحمد خش نام والصبح لينا كلام تانى ودخل آحمد الاوضه وقفل الباب عليه وناااااااااام من كتر الارهاق والتفكير 
طلع النهار على الجميع ولكن فى سحابة مطر فى سماء عروس البحر وبيها تعلن عن بداية فصل الشتاء وعن بدأء عاصفه سوف تهب على الاسكندريه 
أستيقظ الجميع من النوم وبدءت رحلة الاحداث فى فيلا عمرو أستيقظ من نومه دخل حمامه واخد شاوره ولبس هدومه وراح عند أوضة أحمد خبط علي الباب بس محدش فتح 
عمرو أصحى يلا ياأحمد 
لما عمرو مسمعش رد فتح الباب بس كان أحمد مش موجود 
عمرو وبعدها معاك ياأحمد هتفضل كده لامته انا مبقتش فاهمك وطلع ركب عربيته وراح الشركه 
عند مروان صحى من نومه جهز نفسه وخرج من أوضه وبعدها خرج من البيت كله وقف تاكسى ووصله عند الشركه حاسبه مروان ومشى وطلع الشركه دخل لمى 
مروان صباح الخير يامدام مى 
مى صباح النور ياأستاذ مروان مبروك لايمان 
مروان بحزن الله يبارك فيكى 
هو أستاذ عمرو جه 
مى لا لسه بس أستاذ أحمد جوه 
مروان طب ممكن تبلغى أنى عايز أقبله 
مى طب ثانيه واحده 
ودخلت مى مكتب أحمد 
آحمد خير 
مى أستاذ مروان مدير الحسابات عايز حضرتك 
أحمد مين مروان ده ومين عينه 
مى أستاذ مروان ده يبقى أخوه إيمان وآستاذ عمرو هو اللى عينه 
أحمد لما سمع أسم إيمان قلبه نط من مكانه وقال طب خلى يخش 
وبلغت مى مروان ودخل لأحمد المكتب 
أحمد نعم فى حاجه 
مروان أتغاظ من أسلوبه فى الكلام وقال اه حضرتك عندى ظروف فى البيت وكنت عايز كل يوم أستأذن ساعه وأرجع تانى الشركه 
أحمد بعجرافه هو أنتو مفكرين الشركه دى بتاعتكم تيجو وقت ماتيجو وتمشوا وقت ماتمشوا انت واختك 
مروان بغيظ والله أنا قولت لحضرتك عندى ظروف وممكن تخصم الساعه بتاعة كل يوم من المرتب بتاعى 
أحمد طلبك مرفوض وأتفضل روح على مكتبك 
خرج مروان من مكتب أحمد وكان ھيموت من الغيظ وكان هاين عليه يمسك أحمد يكسره 
عمرو شافه وهو متعصب 
مروان ايه البنأدم ده متكبر ومتعجرف على أيه 
عمرو بعدم فهم مين