ورده بلا حياه

تندمك عليه العمر كله وعمومآ انا ماشى وهسيبك تهدى وبكره لينا كلام مع بعض سلام 
وخرج أحمد من الشقه وإيمان دخلت أوضتها وقفلت الباب عليها وبتبص شافت الفستان الابيض حدفته على الارض وقعدة تدوس عليه برجليها وحدفت نفسها على السرير وقعدة ټعيط لحد مانامت 
عنداحمد وصل الشقه ودخل قعد على الكنبه ومسك راسه وقال 
أحمد ازاى حصل حاجه زى دى ومش فاكر حاجه اكيد فى حاجه غلط والجواب عند كارمن ومسيرى هعرفه وسعتها هتعرفى ياإيمان انى مش ذئب بشرى ولا عمرى هكون شهوانى 
عند كارمن كانت قعده فى اوضتها وهى متغاظه 
كارمن هى عمل فيك ايه علشان تحبها الحب ده كله حتى وانت متخدر رفض تخنها ومردضتش تلمسنى ليه ليه 
وقعدة تفتكر اللى حصل 
فلاش بااك 
فتحت كارمن لاحمد زارير القميص وقالت
كارمن احمد انت واحشتنى اوى ومشتاقه ليك اوى 
أحمد مش هينفع اخون إيمان 
كارمن نزلت بشفايفها على صدر احمد العريض العارى وباسته وزقته على السرير وقعدة تبوس فى كل حته فيه وتقول انت بتاعى انا انت ملكى انا 
أحمد زقها من على ليه وهو مزال دايخ لا ياكارمن انا ملك إيمان وبس ومن فضلك اطلعى بره وياريت متجيش هنا تانى 
كارمن ده ميرضيش ربنا انا مراتك برضه 
أحمد متخلنيش اتهور وارمى عليكى يمين الطلاق انا لحد دلوقتى عامل حساب العيش والملح اللى كان بنا 
وبعد كده مسك راسه جامد وحس انا الدوخه بتزيد ومقدرش يقف على رجله وقع على السرير ونام من اثر المخدر اللى كان فى العصير 
كارمن قلعت هدومها ونامت فى حضنه بقميص النوم وصورت نفسها وهى نايمه فى حضنه وقالت مش لازم دلوقتى تلمسنى المهم دلوقتى اوقف الجوازه وبعد كده هتبقى ليه انا وبس 
ونامت فى حضنه للصبح 
بااااااك 
كارمن بس لماجت وشافت بعنيها على الطبيعه احسن بكتير الحظ وقف معايه اووووووى المرادى وكلها كام يوم وهترجع هنا تانى لحضنى ياأحمد 
اشرقت شمس صباح يوم الخميس واستيقظ الجميع البعض منهم مبسوط والبعض منهم حزين 
استيقظت إيمان من نومها على صوت هاجر اللى كان سعيد للغايه 
هاجر صح النوم ياعروسه ايه النوم ده كله وبعدين كنتى مختفى فين امبارح 
إيمان حطت أيديها على وشها وقالت يخربيت ام الرغى اللى على الصبح 
وقالت مش انتى عروسه زى جى ليه بقى تقرفينى روحى انتى جهزى نفسك 
هاجر انا ياأختى صحيه من بدرى وخلصت نفسى والدور والباقى عليكى انتى بقينا الضهر ولسه حضرتك مجهزتيش 
إيمان نص ساعه بكتير واكون جهزت ممكن تطلعى بقى بره
هاجر لسه هتطلع شافت الفستان بتاع إيمان واقع على الارض قالت 
ايه ده ايه اللى وقع الفستان كده على الارض 
إيمان معرفش وياريت تخدى معاكى وانتى طالعه 
هاجر مسكت الفستان بتاع إيمان وطلعت بى بره 
إيمان دخلت اخدت شاور وطلعت لبست هدومها واداة فرضها وخرجت من اوضتها وكان هاجر منتظرها 
هاجر يلا علشان أحمد وعمرو تحت 
إيمان اول ماسمعت اسم أحمد اتعصبت وهو جى ليه ده 
هاجر بستغراب جاين وصلونا مركز التجميل 
إيمان ماشى ياهاجر امشى ونزلت هاجر وإيمان من البيت وكان أحمد وعمرو وقفين منتظرين نزولهم 
عمرو ايه كل ده انتو كنت بتعمله ايه
إيمان بعصبيه محدش قال ليكم تيجو بدرى 
عمرو اهدى ياإيمان مالك مټعصبه كده 
إيمان مالى مجنونه ولا بشد فى شعرى وسابتهم وركبت العربيه بس عند عمرو 
هاجر على فكره هى من الصبح كده معرفش مالها 
عمرو بس غريبه دى ركبت العربيه عندى وبص لاحمد وقال ساكت ليه ياأحمد انتم متخنقين مع بعض 
أحمد مفيش حاجه اركب انت العربيه ووصلهم وانا هاجى وراك بالعربيه 
عمرو حتى انت من الصبح شكلك مش طبيعى هو فى ايه بالظبط 
أحمد قولتلك مفيش وسابه وراح على العربيه بتاعته 
عمرو لا ده اكيد فى زعل مابنهم
هاجر هما حرين دى حياتهم واحنا ملناش دخل فيها ربنا يصلح الحال بنهم
عمرو تسلملى انت ياعاقل يارزين 
هاجر هههه طب يلا علشان متشوفش الجنان 
عمرو ياساتر عليكى بتقلبى فى ثانيه 
وركب عمرو وجمبه هاجر ومن وراه إيمان ومشى بالعربيه ووراه عربية أحمد وصلهم مركز التجميل ودخلو هاجر وإيمان ومشى أحمد وعمرو علشان هما كمان يجهزو 
تم تجهيز إيمان وهاجر وكان الاتنين احلى من بعض كانو مثل الاميرات والكل كان مبهور من جملهم وبعد شويه سمعه صوت العربيات 
هاجر انا خاېفه اوى ياإيمان مش قادره اقف على رجليه 
إيمان متنشفى كده يابنتى واهدى اهى كلها ليله وهتعدى 
هاجر انا ك ك.كنت عايزه اسألك سؤال هو انتى لسه بنت مراد ملمسكيش 
إيمان ايوه محصلش حاجه مابنا 
هاجر واحمد عارف انك لسه بنت 
إيمان معرفش بس هو مسألش فى حاجه زى كده
هاجر انتى مش خاېفه 
إيمان لا 
هاجر انتى قلبك ايه 
إيمان انا قلبى حجر خلاص ارتحتى اسكتى شويه بقى 
ودخلت فاطمه وسعاد عليهم 
فاطمه لولولولولولوى نبى حارسكم وصاينكم خمس فى عين العدوى الله واكبر فى عين اللى ميصليش على النبى 
الكل صلى على النبى وسعاد كانت الدنيا مش سيعاها 
سعاد بناتى الاتنين احلى من بعضيهم ربنا يسعدكم يارب خلاص جهزتم علشان العرسان على ڼار بره 
هاجر اه خلاص 
فاطمه ندهت على العرسان 
دخل أحمد وعمرو وكانو فى قمة الوسامه 
عمرو انبهر بجمال هاجر وقال اللهم صلى على النبى ايه الجمال ده يابنتى انتى مستحيل تكونى بشړ زينا
هاجر اتكسفت ش ش.شكرآ
عمرو لالالا الليله دى مش عايزه كسوف خالص 
عند أحمد وإيمان 
أحمد اتجن لما شاف إيمان بالجمال ده وقال ايه الحلاوه دى انتى بجد طالعه زى القمر 
إيمان لوسمحت الزم حدودك ومن هنا لحد ماالفرح يخلص ملكش دعوه بى 
أحمد ياإيمان مضيعيش اسعد يوم فى حياتنا على حاجه مش متأكد انى عملتها ولا لا 
إيمان قفل على الموضوع ده دلوقتى بدل ماأروح على البيت دلوقتى وانت عارفنى مجنونه وأعملها 
تبطأت هاجر وإيمان ايد عمرو وأحمد وكل واحد ركب عربيته الخاصه 
فى العربيه عند عمرو كانت الدنيا مش سيعاهم من الفرحه وطوال الطريق متوقفش عمرو مغزاله فى هاجر 
فى العربيه عند أحمد كان السكوت هو سيد الموقف كانت إيمان متابعه الطريق فى صمت وأحمد كل شويه يبص عليها كان نفس اليوم ده يكون اسعد يوم فى حياته 
وصلت العربيات عند القاعه ونزلو عمرو وهاجر من العربيه 
ونزلو أحمد وإيمان من العربيه 
تم أستقبالهم بالزفه وكان عمرو وهاجر مبسوطين ومبطلوش رقص فى الزفه
اما أحمد وإيمان رافضه المشاركه فى الزفه وبعد أنتهاء الزفه دخلو العرسان القاعه وجلس الاول أحمد وإيمان على طربيزة المؤذون وتم عقد قرانهم 
وبعد عمرو وهاجر وتم عقد القران 
وبعد كتب الكتاب طلب منهم الديجى بدء اول فقرات الزفاف بالرقصه السلو 
بدء عمرو وهاجر بتمايل على نغمات الموسيقه وأحمد وإيمان برضه بدء الرقص 
عند هاجر وعمرو 
عمرو ربنا يقدرنى واسعدك تملى ومخليش الضحكه دى تفارق شفايفك ابدآ انا أنهارده اسعد أنسان فى الدنيا 
هاجر وانا برضه اسعد انسانه فى الدنيا وبحس ان ربنا راضى عليه علشان كده بعتلى واحد زيك كده 
عمرو نفس بقى اسمعها منك انتى خلاص بقيتى مراتى 
هاجر بكسوف انا بحبك 
فى اللحظه دى شال عمرو هاجر وقعد يلف بيها والكل سقف ليهم وبعد كده نزلها وكمل رقص 
عند أحمد وإيمان 
أحمد طب فكى التكشيره دى شويه الناس كلها واخده بالها 
إيمان مليش دعوه بالناس 
أحمد تعالى ننسى كل حاجه ونبدء من جديد 
إيمان انا قولتلك قفل على الموضوع ده وبلاش